menu

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Τα νυχτέρια

-Την περίοδο της δεκαετίας τού 1950 - 1960 και λίγο αργότερα ακόμη, όταν στην Παλιουριά  υπήρχαν μόνο γραμμόφωνα και αυτά πολύ λιγοστά (2-5)  οι κάτοικοι δεν είχαν πολλές επιλογές για διασκέδαση. ↴↴↴


Ένας τρόπος  διασκέδασης ήταν το νυχτέρι ή νυχτέρια.
-Ο φωτισμός λιγοστός, μια γκαζόλαμπα, άντε και μια χειρόλαμπα δίπλα στο μπουχαρί (τζάκι).
-Οι γυναίκες κυρίως, αλλά και οι άντρες μαζί, μαζεύονταν παρέες - παρέες στα σπίτια (συνήθως κρατούσαν και κάποια  σειρά)  για να νυχτερέψουν.

-Η οικοδέσποινα της βραδιάς, αλλά και οι καλεσμένοι ετοίμαζαν διάφορα  εδέσματα για να περάσει πιο ευχάριστα η νύχτα, όπως πίτες, κουλούρια,  έτρωγαν ψημένα ρεβίθια, κουκιά, καλαμπόκι βρασμένο και πατάτες στη χόβολη. Με τη μάζωξη  οι γυναίκες έγνεθαν, έπλεκαν κι άκουγαν ιστορίες που έλεγαν οι άντρες. Όποιος  ήξερε φλογέρα την είχε πάντα μαζί του και τους συντρόφευε κάνοντας  την ατμόσφαιρα χαρούμενη.

-Οι γυναίκες  έπλεκαν φανέλες, κεντούσαν τα σκουτιά και τις φούστες με λουλούδια,

καγγέλια ,  πουλιά και γενικά ασχολούνταν με την υφαντική τέχνη. Λανάριζαν το μαλλί, το έκαναν απάλες και δίπλες, έπειτα το έγνεθαν στο τσικρίκι ή στη ρόκα, φτιάχνοντας τα μασούρια. Από εκεί συνέχιζαν στις ανέμες, όπου έβαζαν το αλτσίδι και το κουβάριαζαν για να πλέξουν με βελόνες ή το ίδιαζαν, οπότε γίνονταν πιο λεπτό και με αυτό το νήμα έφτιαχναν στον αργαλειό τα υφαντά τους.

-Έπλεκαν δαντέλες για σεντόνια, μαξιλάρια και λέγανε "ποιος θα είναι αυτός ο τυχερός που θα κοιμηθεί στο μαξιλάρι αυτό;  !!! ".

-Η ώρα περνούσε με πειράγματα ανέκδοτα και τραγούδι.  Το αδράχτι στριφογύριζε, οι
βελόνες πάλευαν στα δάχτυλα των κοριτσιών και το χτένι στον αργαλειό χτυπούσε σα να συνόδευε το τραγούδι τους. Και άρχιζαν τα κουτσομπολιά: "Τα μάθατε; Ο Γιάννης αγαπάει τη Λενιώ. Αν δεν του τη δώσουνε, θα την κλέψει ".   
Πλέκοντας και κεντώντας τα προικιά τους, έπλεκαν και κεντούσαν τα όνειρά τους, τα όνειρα που κάνει κάθε νέα κοπέλα  για τη ζωή της.

-Τα παιδιά έπαιζαν με παιχνίδια της εποχής όπως, τριότα, εννιάρα, μπουσλίκες (βόλους), έψαχναν τίνος είναι ένα σπίτι με λέξεις κλειδιά, Αντρόγυνο, Χουρχούβαλος (χήρος άνδρας), Χουχουιάβα (χήρα γυναίκα), πλακίδα (μικρή κοπέλα), κουκουτσέλι (μικρό παιδί)  κ.λ.π.. Άλλο ένα παιχνίδι ήταν  τα τσιόκανα (πεντόβολα), είχαν μικρά πετραδάκια στη χούφτα τους, τα πέταγαν ψηλά και προσπαθούσαν να κρατήσουν όσα περισσότερα πάνω στα κλειστά δάχτυλα του χεριού τους (με τις παλάμες προς τα κάτω). Τα πιτσιρίκια είχαν και τ’ αυτιά τους δεκατέσσερα (τσιούλα), μπας και κλέψουν κανένα κουτσομπολιό απ’ τους μεγάλους.

-Αν στην παρέα υπήρχε κάποιο μικρό παιδί που δεν μπορούσε να κοιμηθεί άρχισαν να το τραγουδάνε όπως : 


Του κουρίτσι μου του ρούσου
θα τ' αλλάξου θα του λούσου
θα του στείλου στη δασκάλα
να 'ν καλύτηρου από τ' άλλα.


...///...


Έχει ου βασιλιάς πιδί
έχουμι κι ιμείς κουρίτς.
Θέλ  να τα παντρέψουμι
μα ιμείς δεν τιριάζουμι
γι αυτό δε σμπιθιριάζουμι.

-Επίσης οι ανύπαντρες περίμεναν να έρθει η γιορτή των Αγίων Θεοδώρων, για να βάλουν σιτάρι κάτω από το μαξιλάρι τους, για να δούνε στον ύπνο τους ποιον άνδρα θα πάρουν !!!. 

-Καλή η τεχνολογία (ηλεκτρονικός υπολογιστής , blogger, facebook, skype κ.λ.π.) αλλά και το νυχτέρι ως τρόπος διασκέδασης είχε την αξία του,  γιατί διατηρούσε τη ζεστασιά στις σχέσεις των ανθρώπων και τους έφερνε πιο κοντά.-

Επιμέλεια: Στέργιος Γ. Παλπάνης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *